Mostrando entradas con la etiqueta incorrección. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta incorrección. Mostrar todas las entradas

lunes, 28 de noviembre de 2011

Tu madre aún me sigue culpando.

Se o politicamente correcto falase... Cantas cousas teria que contarnos, pero como soe estar calado, xa que sempre falan en nome del, a música e artes derivadas, é dicir o canto e o berreo déixannos desfrutar de coplas dedicadas como estas.


Con xente musical coma esta banda asturiana posiblemente Freud tivera traballo suficiente para desenvolver novas teorías ó redor do cabroncerismo xuvenil en persoas de 40 tacos, e iso como tese ten futuro, polo menos para mentes lixeiras e abertas. As expresións populares refrendan a represión pola linguaxe culta? Nin pensalo, cantos máis tacos e máis verbenas mello nos sentiremos, navegando entre tazas de viño mellor nos expresaremos. Paréceme que a dicción non se pode por en entredito pero si o coidado léxico, con saber onde nace un e onde pode caer é suficiente o resto é propiedade do que malchaman vulgo, aquel que enriquece a lingua con parafraseo popular.

Ó que non lle guste sempre pode facer unha tese sobre o pouco que lle gusta, pero non culpen a quen asume o valor de berrar por encima do resto e ademais facéndoo con voz propia. Para as dores de cabeza nada mellor que unha boa peza, para non ficar carbonizada nese complexo intelectualoide que nos pesa á clase universtaria, esa desprezada prole borracha que absorbe coñecementos sen entendemento para pensarse sabida e humanista.

Fálame, acórdate do que dis, e manteremos unha agradable conversación.
Foise...
-Agora xa non hai remedio.
-Nin terra nin sustento.
-Me cago en dios co fillo...
-Certo é que despois de parido xa foi mantido.
-Nin obra nin man botou.
-Bendito sexa onde estea.
-Para que nos faga máis desgraza? Nin tolo!
-Pobre el...
-Pobre a terra sen labranza.
-Xa nos manterá a fame.
-Vai para casa, o sol si que nos come, vai para casa...
-Pobre el... Coa súa cara de anxo.
-Pobres nós co noso tumulto de sempre. Pobre Pericán sen nome.
-Patacas doces, semente podre, que burricán o labrego.
-Que verdade máis feita.
-Agora sinto que vou caer eu....
-Merda, Me Cago en Dios, estirpe do carallo a do sacho revirado...